Κάποτε ένας μουσικός είχε πει ότι το πιο θλιβερό φαινόμενο στη μουσική, είναι η επανάληψη μουσικών θεμάτων ή συνθέσεων (από μπάντα σε μπάντα), κάνει τη μουσική βαρετή και ανούσια. Όμως αυτή η άποψη τέθηκε πάνω στη γενική έννοια της μουσικής. Αν ψάξει κάποιος στη progressive μουσική σκηνή το θέμα αυτό, παρατηρεί ότι συχνά αναγνωρίζεται αυτό το φαινόμενο, άλλες φορές αρκετά (με αποτέλεσμα το μουσικό έργο να είναι βαρετό) και άλλες φορές ελάχιστα έως καθόλου (με αποτέλεσμα να έχουμε ένα πραγματικά αριστουργηματικό έργο τέχνης). Οι αμερικάνοι Maudlin Of The Well, ανήκουν με διαφορά στη περίπτωση που δεν υπάρχει ίχνος επανάληψης ή αντιγραφής. Πρόκειται για ένα group με τελίως προσωπικό ύφος στη σύνθεση, στον ήχο, σε οτιδήποτε συγκροτεί ένα μουσικό συγκρότημα. Οι επιρροές τους αρχίζουν από τους Pink Floyd και συναντιούνται ξαφνικά στους Mastodon, ο ήχος τους θυμίζει μπάντα της δεκαετίας του 70, και η συνθέσεις αυτών των μεγαθυρίων της εποχής. Οι Maudlin Of The Well, κυκλοφόρησαν αρχικά τρία άλμπουμ με μέτριες κριτικές μπροστά σε αυτές του τελευταίου δίσκου (που γράφτηκε μετά την, κατά κάποιο τρόπο, διάλησή τους και χρηματοδοτήθηκε από fans του σχήματος) Part The Second. Αυτός ο δίσκος ζωγραφικά και μουσικά αποτελεί ένα καλλιτεχνικό αριστούργημα. Η μπάντα τώρα, με ένα ελάχιστα διαφορετικό line up, γράφει μουσική με το όνομα Kayo Dot.
Μαγία...
