Πολλοί από εμάς ξέρουν ότι οι Deep Purple είναι μια μπάντα που έγραψε ιστορία τη δεκαετία των 70ς και 80ς με τις μεγάλες μορφές του Ritchie Blackmore και του Ian Gillan, και έγιναν γνωστοί ως υποστηριχτές του technic/prog rock ύφους. Λίγοι όμως έχουν αναρωτηθεί για το που κατέληξε αυτή η μπάντα- μύθος! Η ιστορία αρχίζει κάπως έτσι...
Στις αρχές της δεκαετίας του 90 ο Blackmore αποχωρεί από τη μπάντα (και δημιουργεί με την μετέπειτα γυναίκα του, τους Βlackmore's Night), ενώ οι DP ξεκινούν μια καινούργια πορεία με τον δημιουργικότατο, ευφυέστατο και φρεσκότατο Steve Morse ( μία από τις μεγαλύτερες επιρροές του Petrucci). Έτσι οι DP δημιουργούν 4 album με ένα ύφος που μάλλον θα ταίριαζε σε μία νεανική φρεσκότατη prog rock μπάντα. Τα album είναι με τη σειρά: Purpendicular (1996), Abandon (1998), Bananas (2003), Rapture of the Deep (2005), και προσωπικά θεωρώ το Rapture of the Deep, το καλύτερο από αυτή τη τετράδα! Η ατέλειωτη και μυθική φωνάρα, με τα αναπάντεχα και σκληρά riff, τα ατέλειωτα piano solo, τα ευφυέστατα θεματάκια στο μπάσο και τα υπέροχα ρυθμικά γεμίσματα σε αφήνουν κολλημένο για καιρό πάνω σε αυτά τα album...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου